Począwszy od początku istnienia procesorów, nie zawsze istniała potrzeba ich chłodzenia. Wraz ze wzrostem mocy obliczeniowej rosła ilość ciepła wydzielanego przez układy. Jako jeden z pierwszych procesorów można podać przykład Intel 8008.
8008 to jeden z pierwszych mikroprocesorów zaprojektowanych i produkowanych przez firmę Intel, wprowadzony na rynek w kwietniu 1972.
Dane techniczne Intel 8008
- zegar 500 KHz (8008-1: 800KHz)
- moc obliczeniowa 0,05 MIPS
- szyna danych 8-bitowa
- technologia PMOS
- liczba tranzystorów 3500, proces technologiczny 10 mikronów
- pamięć adresowalna 16 kB
Tego typu układy nie potrzebowały jeszcze chłodzenia, sama obudowa zapewniała dobre odprowadzanie ciepła.
Gdy technologia szła na przód i szybko rosła prędkość taktowania układów 2MHz, 10HMz, 16MHz itd… wraz ze wzrostem taktowania rosła ilość energii wydzielanej w postaci ciepła, początkowo były to nie wielkie ilość ale gdy układy zaczęły wydzielać ponad 1W ciepła zaczęto się zastanawiać nad ochłodzeniem takiego procesora. I w układach serii Intel ODP486SX-25 zaczęto już fabrycznie montować pasywne radiatory zwiększające możliwość oddawania ciepła.
Niektóre radiatory są tak skonstruowane (np. ze scalonych “rur”) i umieszczone w odpowiednio (pionowo – tak, by powietrze mogło przesuwać się ku górze) przygotowanej obudowie (wlot powietrza na dole, wylot u góry), aby jak najlepiej wykorzystywać zjawisko konwekcji. Dzięki temu można znacznie zwiększyć przepływ powietrza nie używając żadnych wentylatorów – im radiator się mocnej nagrzeje tym szybciej będzie przepływać przez niego powietrze a przy tym wydajniej oddawać ciepło.
